Onafhankelijk advies, de beste keuze
Ben Woldring
Ook bekend van Gaslicht.com!

Terug naar het nieuwsoverzicht

Column: Geen gehoor voor de senior

Twintig jaar geleden probeerde ik mijn opa te bellen langs een snelweg in het noorden van de VS. We waren onderweg naar de bron van de Mississippi. Onderweg belden we mijn opa, collect call. De man, toen al over de tachtig, kende dat concept niet, snapte het dus ook niet en mikte vanwege het rare Amerikaanse gebrabbel de hoorn in een rechte streep op de haak. Een baseball pitcher had het hem niet nagedaan.

Vandaag zou dat niet meer gebeuren. De bejaarden van vandaag zijn op z’n zachtst gezegd niet wereldvreemd. Ze snappen internet van A tot Z. Ze mailen je digitale foto’s van uitstapjes. Sms’en dat de foto’s in je Gmail zitten en Skype’en nog even om te vragen wat je ervan vond.

Ouderen zijn ook de snelst groeiende groep internetters. Eind 2008 zat 63 procent van hen op internet. Gemiddeld gebruik: 3,5 uur per week, oftewel een hele tv-avond.

Maar dan, dan breekt de leeftijd hen op. De geest wil wel, maar het lichaam werkt niet meer mee. Vanaf dat moment worden de lijntjes met de buitenwacht steeds belangrijker. Kinderen of bekenden moeten met één klik op een apparaat kunnen worden opgetrommeld. Mobiele operators snappen dat niet. Ze laten hier een gapend gat vallen.

Telecomaanbieders denken dat ze meesters zijn in doelgroepdenken. Voor iedere doelgroep bestaat er wel mobiele operators. Turkse Nederlanders hebben Ay Yildiz, anderen met buitenlandse wortels bellen met Lebara of Ortel. Als je nog puistjes hebt, sms je met Hi en zakenlui kiezen in tijden van economische crisis voor Baron.

Maar op een of andere manier besteden de operators geen minuut aandacht aan de snelst groeiende doelgroep, senioren. De operatorsites kennen geen aparte secties voor ouderen. Je zou verwachten dat er een breed aanbod aan mobieltjes is met ingebouwde SOS-knop, als alternatief voor een duur bellensysteem. Niet dus.

Ook blijkt het lastig om in het verzorgingstehuis een internetaansluiting te krijgen. “U zit achter een centrale”, klinkt het wanhopige excuus. Enkel een laptop met Umts-dongle biedt dan uitkomst.

Zodra senioren slechter ter been worden, neemt vreemd genoeg ook hun bereikbaarheid af.

Als er wel speciale operators zijn voor jeugd, allochtonen en zakenlui waarom bestaan die dan niet voor ouderen? De doelgroep is makkelijk te bepalen. Hun behoeftes zijn duidelijk: een mobiel met noodknop en internet dat overal zónder één probleem werkt en een kundige, geduldige helpdesk.

Wie spalkt onze ouders digitaal en maakt hen weer mobiel? De operator die het goed doet, is spekkoper. Hij mag rekenen op levenslange trouwe klanten. Misschien bellen ze zelfs wel, zomaar voor de gezelligheid of sturen een mailtje.

Erwin Boogert, 18 augustus 2009. Erwin Boogert is journalist bij verscheidene technologiepublicaties en schrijft deze column op persoonlijke titel.

Dit nieuwsbericht is ouder dan een jaar. Je kunt daarom niet meer reageren.

Navigatie